Oorsprong en ontwikkeling
Patrick Ducournau, een wijnmaker in Madiran (Zuidwest-Frankrijk), vond micro-oxygenatie uit in 1991 om de agressieve tannines van Tannat te temmen. De techniek bleek zo effectief bij het produceren van rondere, toegankelijkere wijnen zonder langdurige vatrijping dat ze zich snel verspreidde.
Hoe micro-oxygenatie werkt
Een keramische verspreider brengt nauwkeurig gekalibreerde micro-doses zuurstof (doorgaans 1–5 mL per liter per maand) in de wijn:
- Tanninepolymerisatie — kleine, samentrekkende tanninemoleculen verbinden zich tot langere ketens die zachter en zijdeachtiger aanvoelen
- Kleurstabilisatie — zuurstof bevordert de vorming van stabiele anthocyaan-tannineverbindingen
- Reductiemanagement — gecontroleerd zuurstof voorkomt reductieve aroma's
Controverses
Critici stellen dat micro-oxygenatie gehomogeniseerde, "gefabriceerde" wijnen oplevert die de complexiteit van echte vatrijping missen.