ที่มาและประวัติศาสตร์
กาเมย์มีถิ่นกำเนิดในเบอร์กันดีของฝรั่งเศส เป็นลูกผสมตามธรรมชาติระหว่างปิโนต์ นัวร์และกูเอ บลังก์ เช่นเดียวกับชาร์ดอนเนย์ ในปี 1395 ดุ๊กฟิลิปผู้กล้าหาญแห่งเบอร์กันดีสั่งขับไล่กาเมย์ออกจากโกตดอร์เพราะถือว่าด้อยกว่าปิโนต์ นัวร์ กาเมย์จึงย้ายลงใต้สู่โบฌอเลส์ที่กลายเป็นบ้านแท้ ดินแกรนิตของโบฌอเลส์เหมาะกับสายพันธุ์นี้อย่างยิ่ง ปัจจุบันกาเมย์ได้รับการยกระดับจากสถานะ "ไวน์เบาๆ" สู่ไวน์จริงจังจากครูโบฌอเลส์
แหล่งปลูก
โบฌอเลส์เป็นบ้านหลักของกาเมย์ สิบครูโบฌอเลส์ ได้แก่ มอร์กง ฟเลอรี มูแล็ง-อา-วอง เชนัส และจูลีเยนัส เป็นต้น ผลิตไวน์ที่มีบุคลิกเฉพาะตัวตามเทอรัวร์ หุบเขาลัวร์ก็ปลูกกาเมย์ใน Touraine และ Anjou สวิตเซอร์แลนด์ แคนาดา โอเรกอน และออสเตรเลียเริ่มให้ความสนใจมากขึ้น โบฌอเลส์ นูโว ไวน์อายุน้อยที่วางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน เป็นปรากฏการณ์ทางการตลาดที่โด่งดังทั่วโลก
ลักษณะของไวน์
กาเมย์มีสีม่วง-ทับทิมสดใส กลิ่นสดใสของเชอร์รีแดง ราสป์เบอร์รี สตรอว์เบอร์รี กล้วย (จากการหมัก carbonic maceration) และดอกพีโอนี ครูโบฌอเลส์อย่างมอร์กงมีโครงสร้างและแร่ธาตุมากกว่า ขณะที่ฟเลอรีมีกลิ่นดอกไม้อ่อนช้อย ในปากมีแทนนินเบา กรดสดใส และผลไม้ที่เปล่งประกาย เป็นไวน์ที่ดื่มง่ายแต่ครูชั้นดีบ่มได้หลายปี
การจับคู่อาหาร
กาเมย์เข้ากับอาหารฝรั่งเศสแบบบ้านๆ ได้ดีเยี่ยม ชาร์คิวเตอรี ปาเต้ และเทอรีนเป็นคู่คลาสสิก ไก่ย่าง หมูอบ และอาหารปิกนิกเข้ากันได้ดี ชีสอ่อนอย่างบรีและคามองแบร์ก็เสริมความสดใสของไวน์ แนะนำให้ดื่มเย็นเล็กน้อย
ไวน์ที่น่าสนใจ
- Marcel Lapierre Morgon (Beaujolais) — มาตรฐานกาเมย์ธรรมชาติจากผู้บุกเบิก
- Jean Foillard Côte du Py (Morgon) — มอร์กงที่มีโครงสร้างและความลึก
- Yvon Métras Fleurie (Beaujolais) — ฟเลอรีที่ละเอียดอ่อนและสง่างาม
- Domaine de la Grand'Cour Cuvée Vieilles Vignes (Fleurie) — ต้นเก่าที่ให้ความซับซ้อน